Ποτέ ξανά blogging

Οι δικτυώσεις υπέταξαν τα δίκτυα και οι structures τους actors.

Η Ευρώπη μου ολοκληρώνεται σαν επιχείρηση και χάνει την ευκαιρία να ολοκληρωθεί ως πολιτεία.

Η Ελλάδα μου μικραίνει, φτωχαίνει και απαξιώνεται. Έχασε κάθε νόημα. Τα μεγάλα και σπουδαία πέρασαν στους μικρούς. Ο Γιώργος δεν κατάλαβε ποιο είναι το θεμέλιο της δημοκρατικής εξουσίας…και άλλα πολλά δεν κατάλαβε!

Ο λαός, η κοινωνία, ο πολίτης χάσανε τους όρους αυτοπροσδιορισμού τους. Άρα η πολιτεία έχασε την ταυτότητά της και η κρίση νομιμοποίησης δεν αποκαθίσταται, ούτε διασκεδάζεται από την απόπειρα να βαπτιστεί αντικειμενικότητα η δια-υποκειμενικότητα εντός των δικτύων σφετερισμού της εξουσίας.

Τα Blogs δεν… λένε τίποτε, καθώς οι discourses της παγκοσμιοποίησης κυριάρχησαν όχι μόνον στην αγορά και στη κοινωνία, αλλά και στον χώρο της κριτικής αμφισβήτησής τους.

Η γλώσσα της νεωτερικότητας είναι πλέον ανίκανη να μεταδώσει σύγχρονα μηνύματα. Είναι ικανή όμως να παραπλανά και να …ανακουφίζει συγκυριακά.

Η γλώσσα της μετα-νεωτερικότητας φαντάζει υπερβολικά πρωτόγονη. Ο άνθρωπος των σπηλαίων ξαναγεννήθηκε!

Τώρα, «τα μαλλιά ανεμίζουν στον άνεμο. Έπειτα από χρόνια υπάρχει ακόμη άνεμος. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πια μαλλιά», γράφει ο πρόεδρος, που απλώς θα προεδρεύει, Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ. Τρίχες …τρίχες δεν ήταν ο άνεμος που αναστάτωνε τις τρίχες, αλλά μάλλον το ηλεκτρικό πιστολάκι.

Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει κατά που φυσά ο άνεμος. Η τάση ολοκλήρωσης της δικτύωσης σκότωσε τα αντανακλαστικά της διανόησης. Τώρα δολοφονεί και τα τελευταία μόρια της νόησης. Ο πολίτης δεν υπάρχει πια…να ενημερωθεί ο Γιώργος!

Μα γίνεται Γιώργος, Κώστας, Μανόλης, Αφροδίτη, Μαρία δίχως πολίτη;
Γίνεται, πώς δεν γίνεται! Αρκεί να αλλάξεις τους κανόνες νομιμοποίησης, κρατώντας τις παλιές συμβολικές αναφορές. Έτσι από τον μύθο περνάμε στην πλάνη που δεν είναι ικανή να ξαναδομήσει μύθο, καθώς δεν μπορεί να αποζημιώσει τους παραπλανημένους. Αυτό δεν είναι το τέλος, εκτός και αν τελειώσεις εσύ.

Δ. Γ.